Natuur en de Sierra de Irta

Het natuurpark Sierra de Irta beschermt meer dan tien kilometer kust tussen Alcossebre en Peñíscola, een van de laatste onbebouwde stukken van de Middellandse Zee. Het is een dubbele ruimte: een landpark, met lage mediterrane struiken, dennenbossen en kliffen, en een zeereservaat met zeebodems van grote ecologische waarde.

Juist die bescherming maakt de streek uniek: baaien van kiezel en rots zonder gebouwen, doorzichtig water en een landschap dat je het best te voet, met de fiets of vanaf zee verkent.

De mooiste manier om de Irta te ontdekken is te voet. Vanuit het zuiden van Alcossebre volgen kustpaden de vloedlijn en verbinden ze onopvallende baaien. Tot de bekendste in de buurt horen Cala Blanca, Cala Mundina en Cala del Moro, van kiezel en rots, met schoon water en zonder de drukte van de dorpsstranden.

De routes wisselen vlakke stukken langs het water af met klimmetjes over de flank. In de wildste baaien is er geen enkele voorziening, dus kom voorbereid en plan de heen- en terugweg zorgvuldig.

Het park beslaat 12.000 hectare en heeft 8 bewegwijzerde paden (van 5 tot 18,8 km) plus 3 mountainbikeroutes (van 16 tot 25,6 km), aangeduid als PR-CV 194, 431 en 432. Zijn hoogste punt is de Campanilles-piek, 572 m, en de Ebrí-toren waakt vanaf 499 m. Afstand, moeilijkheid en hoogteverschil van elk pad staan in de gids met de paden van de Serra d’Irta.

Een van de bakens van het park is de vuurtoren van Irta, die uitkijkt over de kust tussen Alcossebre en Peñíscola. Het is een geliefd doel voor wandel- en mountainbikeroutes: het pad loopt over de wegen van het park en beloont je met weidse uitzichten over de ongerepte kust en de open zee. Omdat het een beschermd gebied zonder schaduw is, geniet je van dit stuk het best vroeg in de ochtend of bij zonsondergang.

De kust van de Irta is bezaaid met wachttorens die eeuwen geleden werden gebouwd om de zee te bewaken tegen invallen van piraten. De meest emblematische zijn de Torre Ebrí, op een heuvel met panoramisch zicht, en de Torre Badum, aan zee in het hart van het park. Ze zijn uitstekende wandeldoelen en echte uitkijkpunten over de beschermde kust.

Het net van wegen en paden van het park is ideaal om te mountainbiken, met routes die het bergbinnenland en stukken langs de kust combineren. In het water nodigt het zeereservaat uit om te snorkelen boven rotsbodems vol leven en om te kajakken, de beste manier om baaien te bereiken die over land bijna onbereikbaar zijn. De helderheid van het water is hier een van de grote troeven.

Het park heeft in de wilde baaien nauwelijks voorzieningen, dus plan vooruit: neem genoeg water mee, een hoed en zonbescherming. Draag dichte schoenen met goede grip: de paden hebben kiezel, rots en hellingen. Respecteer de beschermde omgeving: laat geen afval achter, maak geen vuur, blijf op de gemarkeerde paden en respecteer de dieren en de planten. Kijk de staat van de paden en het seizoen na voor je vertrekt, en vermijd het midden van de dag in de zomer.

En wil je liever iets korts dicht bij het dorp, dan heeft de gemeente twee bewegwijzerde bomenroutes — acht haltes in Alcossebre en zes in Alcalà —: ze staan in de gids van de monumentale bomen.