Botanische route van Alcossebre: acht haltes, het best met de fiets
Het is een fietstocht door de flora en de bomen van plaatselijk belang, van het dorpscentrum tot Capicorb langs de Camí l’Atall. Je kunt hem opsplitsen: de eerste drie haltes liggen in het centrum en op de boulevard, de andere vijf gaan naar het zuiden.
- La pineda de la plaça Vista Alegre — Plaça Vista Alegre.
Midden in het centrum zijn enkele van de typische dennen met kromme stam van de eerste zeelijn bewaard gebleven. - Els garrofers d’Alcossebre — Openbaar park in de Carrer Ametler.
Johannesbroodbomen verspreid over het hele dorp: de overlevers van toen de hele kuststrook nog droge landbouw was, en dat is niet eens zo lang geleden. - Els arbres del passeig de Les Fonts — Boulevard van Las Fuentes.
De boulevard en de voetgangersstraten die hem kruisen zijn een staalkaart van inheemse bomen en struiken en van traditionele tuinaanleg. - Els arbres de l’Ermita de Sant Antoni — Capicorb, zuidelijk einde van de Camí l’Atall.
Tegenover de kluis leidt een jonge groep van drie cipressen en vier paternosterbomen naar het gebouw. - Els eucaliptus de Cap i Corb — Kruispunt van de Camí Vora Riu Sant Miquel en de Camí l’Atall.
Halverwege de twintigste eeuw werd het halve schiereiland heraangeplant met eucalyptus, om hoe snel hij groeit, zelfs op arme grond. Het probleem kwam later: hij maakt de bodem onvruchtbaar en drinkt erg veel water, wat telt in halfdroge streken. - La morera paperera de les Escoles de Cap i Corb — Camí de Cap i Corb.
De papiermoerbei: de vezels van zijn schors zijn sterk genoeg om er papier van te maken, zoals ze in China doen. Hij groeit zo snel dat hij invasief kan worden. - El Margalló de Tres Platges — Tegenover het strand Tres Playas, Camí l’Atall.
De dwergpalm, de enige inheemse palm van Europa. Van zijn bladeren maakte men bezems, manden en hoeden, van zijn vezels plantaardig paardenhaar, en zijn eindknop is eetbaar. - La màquia litoral de la Roca del Moro — Camí l’Atall.
Een korte, aangename wandeling door een restant van een van de grote mediterrane ecosystemen: de kustmaquis.
Bomen van Alcalà de Xivert: zes haltes, te voet
Een wandeling door de oude kern van Alcalà, met de Calvari als natuurlijk eindpunt: tot aan de kluis en terug. Alle zes zijn bomen die de mensen van het dorp altijd al gekend hebben.
- L’om del Tremedal — Einde van de Carrer Mare de Déu del Tremedal.
Een iep die je begroet aan de westelijke invalsweg van het dorp. Geplant in de jaren dertig, samen met andere die het niet gehaald hebben. - L’olivera de la plaça de l’Església — Kerkplein.
Een olijfboom van de variëteit Farga, in 1993 naar het plein verplant en nu een van de blikvangers van het dorp. De olijfboom hoort bij de langstlevende gekweekte bomen van Europa. - Els xiprers del cementeri — Kerkhof van Alcalà, Carrer d’Aliaga.
Meer dan negentig cipressen, sommige twintig meter hoog. Een heilige boom sinds de oudheid, om zijn lange leven, zijn harde hout en die kegelvorm die naar de hemel wijst. - Les sureres de l’estació — Treinstation, Passeig Herois del Marroc.
Drie kurkeiken op het stationsterrein: een ongewone soort hier. Van hun schors wordt kurk gemaakt. - Els xiprers del Calvari — Kluis van de Calvari, Camí del Calvari.
Tweeëndertig cipressen begeleidden vroeger de processie van de Calvari. Als mystieke boom nodigt de cipres uit tot bezinning en standvastigheid. - L’olivera del Calvari — Kluis van de Calvari, Camí del Calvari.
Een indrukwekkende olijfboom, verplaatst van een naburig perceel toen het barbecue- en paellaterrein werd aangelegd.
Wat je bij elke halte vindt
Elke boom heeft zijn eigen paneel, en alle panelen geven dezelfde cijfers: hoogte bij benadering, stamomtrek, kruindiameter en, waar het om een groep gaat in plaats van één exemplaar, de oppervlakte die ze beslaat. Het is de duidelijkste manier om te zien waarom een boom op de lijst van plaatselijk belang staat: niet de soort, wel de pure omvang.
De officiële folders
Beide folders van het gemeentehuis, met een kaart van elke route: botanische route van Alcossebre (pdf) en route van de bomen van Alcalà (pdf). Ze zijn er in het Valenciaans, Spaans, Engels en Frans. De rest van het officiële materiaal — dorpsplattegronden, toeristische gids, kaart van de paden — staat op de downloadpagina.
Zoek je echt buitengebied, dan staan de paden van het natuurpark in de gids van de Serra d’Irta, en het ruimere beeld in de natuurgids.
Veelgestelde vragen
- Hoeveel haltes heeft de botanische route van Alcossebre?
- Acht: de dennen van het Plaça Vista Alegre, de johannesbroodbomen in het park van de Carrer Ametler, de bomen van de boulevard van Las Fuentes, die bij de kluis van Sant Antoni, de eucalyptussen van Capicorb, de papiermoerbei bij de scholen, de dwergpalm bij Tres Playas en de kustmaquis van de Roca del Moro.
- Kun je hem te voet doen?
- Die van Alcalà wel — dat is een wandelroute. Die van Alcossebre is voor de fiets bedoeld, want hij loopt tot Capicorb langs de Camí l’Atall, maar de eerste drie haltes liggen in het centrum en zijn makkelijk te voet.
- Welke boom is de indrukwekkendste?
- In Alcalà de iep van het Tremedal, geplant in de jaren dertig, en de meer dan negentig cipressen van het kerkhof, sommige twintig meter hoog. In Alcossebre de dwergpalm bij Tres Playas: de enige inheemse palm van Europa.
- Kost het iets of moet je reserveren?
- Nee. Het zijn allebei gratis routes die je op eigen houtje doet, bewegwijzerd met een paneel bij elke halte, allemaal over openbare straten en wegen.
- Waar vind ik de officiële folders?
- Op de toeristische website van het gemeentehuis, als pdf in vier talen. Beide links staan op deze pagina en op de downloadpagina.
Haltes en teksten komen uit de officiële folders van het gemeentehuis (uitgave 2021), gelezen en samengevat in augustus 2026. De cijfers van de panelen worden hier niet weergegeven omdat de folder ze in een grafische legende publiceert.
Inhoud gecontroleerd in augustus 2026.